“Je moet het echt eens proberen,” zei een vriendin.
Zo’n opmerking die je eerst wegwuift —
en die later ineens terugkomt, precies wanneer je alleen bent.
We hadden het over seks. Over hoe het soms gewoon niet lukt.
Bij mij althans. Met iemand anders, maar eerlijk gezegd ook alleen.
Zij luisterde, glimlachte en zei het bijna achteloos:
“Een Satisfyer. Echt. Dat veranderde alles voor mij.”
Die avond zat ik op de bank. En ik bleef aan dat ene woord denken.
Voor ik het wist, had ik er eentje besteld. Een Satisfyer. Gewoon… voor mezelf.
Dat voelde al spannender dan ik had verwacht.
De volgende dag werkte ik thuis en betrapte ik mezelf erop dat ik elk geluid buiten opmerkte. Alsof ik ergens op wachtte. Toen de bezorger eindelijk voor de deur stond, was ik opgelucht dat het pakketje niets prijsgaf. Onschuldig. Niemand die wist wat erin zat — behalve ik.
In mijn handen voelde het ineens heel echt. Ik gunde mezelf een pauze en trok me even terug.
Geen plan. Geen haast. Alleen nieuwsgierigheid.
Wat me het meest verraste, was niet eens het moment zelf.
Maar dat ik bleef. Dat ik mezelf de tijd gaf.
Dat ik aandacht had voor wat ik voelde, zonder meteen af te haken.
Later, toen ik weer beneden zat, pakte ik mijn telefoon en stuurde mijn vriendin een berichtje:
Oké. Je had gelijk. Die Satisfyer… ik snap het nu 😉
— Karin (anoniem)
