Deel 9 : Driemaal is scheepsrecht en Servers, kittens & slechte nachten

Vorige week leek eigenlijk veel op de week ervoor, en juist daarom had ik er eerst geen losse bekentenis van gemaakt. Toch zat de week weer vol met fijne momenten. Vooral het vele samenzijn met mijn vriend deed me goed. We hadden daar echt behoefte aan en het voelde alsof we elkaar weer helemaal terugvonden in alle rust, liefde en aantrekkingskracht. Het blijft bijzonder hoe het tussen ons niet minder wordt, maar juist steeds sterker lijkt te groeien. Waar het bij anderen na verloop van tijd soms wat rustiger wordt, lijkt het bij ons alleen maar intenser te worden. We hoeven elkaar soms alleen maar aan te kijken en dan is het meteen raak.

Tussendoor bleef ik druk met het finetunen van mijn app en het beantwoorden van alle berichten die via verschillende kanalen binnenkomen. Ook postte ik gewoon weer op de platformen en draaide ik een paar keer op Stripchat nu mijn ban eindelijk opgeheven was. Wat me daarbij wel opviel, was hoe vreemd sommige mensen reageren. Zodra ik aangaf dat afspreken er voor mij niet in zit, werd ik direct geblokkeerd. Alsof mijn grenzen voor sommigen niet eens mogen bestaan.

Juist daarom voelt het extra goed dat mijn eigen site steeds beter begint te lopen. De aanmeldingen blijven komen en ook de videocalls worden vaker geboekt. Dat geeft me echt het gevoel dat ik iets opbouw dat helemaal van mij is. Iets waar ik zelf de regie over heb. Er werd zelfs al gevraagd of ik ook andere modellen op mijn site wil toelaten. Blijkbaar lopen veel meiden op andere platformen tegen dezelfde onduidelijke bans en rare regels aan. Dat zegt ergens ook wel iets.

Het meest bijzondere van die week was toch wel dat trio met mijn vriend en een meisje erbij. We hadden het daar al heel lang over, maar het was er steeds niet van gekomen. Toen het moment eindelijk daar was, voelde het ontzettend lekker en spannend. Zoiets wat al tijden in je hoofd zit en dan eindelijk werkelijkheid wordt.

En eerlijk is eerlijk: dat smaakt absoluut naar meer. Aan zijn blik te zien genoot mijn vriend daar minstens net zo hard van als ik. Soms heb je van die weken waarin alles een beetje voortkabbelt, maar je achteraf beseft dat er eigenlijk juist veel gebeurde. Niet in grote explosies, maar in kleine momenten die samen toch veel zeggen over liefde, verlangen en iets opbouwen dat steeds meer als thuis begint te voelen.

Afgelopen week was het streamen wat rustiger, maar achter de schermen gebeurde er juist veel. Ik bleef van alles aanpassen aan mijn app om het gebruiksvriendelijker te maken en probeerde daarnaast op Instagram elke dag minstens één foto of reel te posten. Dat begon meteen effect te hebben, want mijn volgersaantal groeide in een paar dagen al flink. Ook op TikTok gaat het hard. Mijn vriend helpt me daar veel in en weet opvallend goed welke foto's en video's aanslaan. Het blijft mooi om te merken hoe goed we elkaar daarin aanvullen.

We kwamen er deze week ook achter dat de buren ons blijkbaar vaker horen dan we zelf dachten. We kregen daar zelfs een appje over. Best ongemakkelijk natuurlijk, al is het ergens ook wel een grappig bewijs dat de passie tussen ons nog lang niet verdwenen is. Verder blijven ook op F2F de volgers toenemen en blijven de pakketjes en nieuwe speeltjes binnenkomen. Ik merk aan alles dat mijn werk groeit, maar ook dat ik daarin dicht bij mezelf wil blijven.

Ik luister graag naar wat volgers willen, maar mijn grenzen blijven gewoon staan. En hoe vaak mannen zich ook aanbieden om content met me te maken, dat is nog altijd iets waar wij zelf over beslissen.

Zaterdagavond zou de zoon van mijn vriend komen helpen om de server eindelijk zover te krijgen dat mijn app volledig daarop kan draaien. Maar die avond liep totaal anders dan gedacht. We zaten namelijk ook nog met een hoogzwangere poes die ieder moment kon bevallen. Alsof dat nog niet genoeg was, voelde ik me na het eten ineens beroerd worden, alsof er een migraineaanval opkwam.

Toch besloot ik uiteindelijk naar beneden te gaan toen bleek dat de bevalling echt begonnen was. De kat krijste het uit en niet veel later waren daar twee kittens. Geen vier, zoals we eerst dachten, maar twee. En gelukkig deden ze het allebei goed. Timon en Pumba waren geboren.