Week 7 : Appkriebels, nachtwerk en koppig doorgaan

Ik lag weer veel te laat in bed en voel me niet lekker als ik wakker word. Pfff, alweer? Ik ga naar beneden en probeer rustig op te starten. Gisteren was het erg rustig, dus ik zit meteen alweer te bedenken hoe ik het drukker kan maken.

Daarna ga ik aan de slag met de nieuwe wekelijkse bekentenis voor op de site. Hij stuurt dat ik met de bekentenis een stuk vergeten ben. Ik wil dus weer veel te veel tegelijk. Uiteindelijk ben ik er de complete dag mee bezig en als mijn vriend thuiskomt, merk ik dat ik geïrriteerd ben. Ik ben moe en ik ben mezelf weer compleet aan het voorbijlopen.

Als mijn vriend een opmerking maakt over een geplaatste foto, kan ik dat slecht hebben. Toch weet ik ergens ook wel dat hij gelijk heeft. Ik ga even buiten roken en zie dan pas dat ik inderdaad iets verkeerd heb gedaan. Dus snel weer terug om het aan te passen.

Hij vraagt hoe laat ik wil eten en ik geef weer aan dat ik geen honger heb. Ik ben mezelf eigenlijk compleet naar de kloten aan het helpen en ik kan er zelf niks aan doen. Eigenlijk wil ik gewoon op bed gaan liggen en niemand tot last zijn. Ik zit mezelf gewoon in de weg.

Hij haalt me over om toch op de bank te komen zitten, maar ik voel alles te veel, lijkt het wel. In mijn hoofd speelt nog zoveel wat ik wil doen. Hij vraagt of hij de laptop moet halen zodat ik vanuit de bank nog wat kan doen, en ik stem toe.

Rond half elf gaat hij richting bed, maar ik sta nog steeds aan. Dus ik besluit nog even te blijven zitten, want mijn homepage moet anders, vind ik.

Ineens is het drie uur en ik hoor hem naar beneden komen. “Blijf toch lekker slapen,” zeg ik, maar hij geeft aan wakker te zijn. Dus zitten we weer samen op de bank. Hij wil weer wat posten op F2F en ik ben nog steeds bezig met de site.

Ondertussen krijg ik te horen dat ik mag gaan testen voor Lovense. Dat is echt wel leuk, dus dat voelt als een extraatje. Zo zijn we nog even bezig en om half zes stapt hij de auto in richting werk. Ik ga nog even door. Slapen doe ik straks wel, want ik kan mijn hoofd toch niet uitzetten.

Ik ga verder met de site en ineens krijg ik het idee om een app te gaan bouwen waarin alles geregeld kan worden. Ik maak een opzet en stuur die naar hem toe. Hij reageert meteen enthousiast en ik ga er direct verder mee.

Hij vraagt of ik wel goed eet en drink, maar eigenlijk geef ik daar geen antwoord op, want ik zit er helemaal in. En als ik ergens middenin zit, let ik totaal niet meer op mezelf. Halverwege de middag heb ik hem zo goed als klaar en stuur ik de app naar hem toe. Ik krijg alleen maar complimenten van hem en ik vind het zelf ook echt heel gaaf geworden.

Wel geef ik aan dat ik knallende hoofdpijn heb. En ik geef een beetje toe dat ik vandaag eigenlijk nog zo goed als niks heb gedronken en eten al helemaal niet. Hij kijkt me aan en zegt: “Gek hè, dat je hoofdpijn hebt.”

“Gaat wel weer over,” zeg ik.

Ondertussen ben ik al voor de tweede dag wakker. Hij zegt dat we vanavond op tijd naar bed gaan, maar ik reageer laconiek. In mijn hoofd denk ik: als alles helemaal goed is, misschien wel… maar anders ga ik gewoon door.

Hij vraagt me of ik morgen iets wil ophalen voor hem, iets wat ik al twee dagen beloof. Mijn antwoord is dat ik het nog niet weet. En blijkbaar heb ik na het maken op een verkeerde knop gedrukt, want nu krijg ik twee rekeningen van 2600 dollar. Misschien was ik toch niet zo helder meer als ik dacht.

We wachten op het eten dat ik besteld zou hebben en ik ga nog steeds door met de app om hem verder te finetunen. Ik kan het niet loslaten en blijf iedere keer keihard op mijn bek gaan, om vervolgens alleen maar mijn schouders op te halen.

Hoe lang gaat dit nog goed voordat ik echt compleet instort en alles wat ik hiermee bereikt heb voor niks is geweest?

Ik zie de frustratie heel vaak in zijn ogen en ergens ook de onmacht. En als ik er dan achteraan zeg dat ik best nog wel een nacht doorga, gaat hij boos naar boven. Ik moet en zal het afhebben voordat ik naar bed ga.

Het eten blijft maar duren en hij vraagt hoe laat het komt en of ik even wil kijken. Boos reageer ik dat hij echt niet omkomt. Na een tijdje kijk ik toch… en ik heb het niet eens besteld. Ik vergeet alles om me heen. En op dat moment interesseert het me eerlijk gezegd helemaal niks.

Dat is ook wel het enige waar we weleens woorden over hebben. Hij zegt het puur uit bezorgdheid, omdat ik het zelf niet wil zien. Als hij er niet was, dan was ik al lang en breed zó zwaar ingestort dat ik het niet meer had kunnen volhouden.

Hij zegt ook vaak dat de site leuk is voor erbij, maar dat dit nu niet de hoofdzaak is. En hij heeft ook gelijk. Het komt allemaal wel goed, maar om hier een passende weg in te vinden is moeilijk. Vooral omdat ik zo graag wil dat alles met mijn site en app super gaat lopen. We gaan uiteindelijk toch maar op tijd naar bed. De app hoef ik nu alleen nog maar te vullen met content en dan is die echt klaar voor de grote lancering. Mijn vriend gaat naar bed en ik zeg dat ik ook zo kom, maar ik weet zelf al dat dat niet waar is.

Het is ondertussen al woensdag geworden en ik ben mijn app aan het promoten op verschillende sites. Daar komen al best wat reacties op. Ondertussen heb ik er ook al een stream in gebouwd, zodat ik vanaf nu alles in eigen beheer kan houden.

Ik hoop echt dat ik snel eindelijk weer rust en regelmaat krijg, want die ben ik nu compleet kwijt. En ik doe dit echt allemaal voor ons, maar dat is vaak lastig te zien voor hem, omdat hij mij ziet wankelen en vervolgens toch weer door ziet gaan.

Vreemd eigenlijk, want met online draaien kan ik wél stoppen. Het leven van een webcamgirl is echt zoveel zwaarder dan wat iedereen zou denken. Het is voor ons ook echt wel een relatietest, lijkt het wel. Voor hem snap ik ook wel dat er soms ergens nog twijfel zit, omdat ik zoveel aandacht krijg van mannen die zelfs heel dik willen betalen voor mij. Nu krijg ik weer een aanbod van 3000 euro, voor maximaal twee uurtjes. Dat doe ik dus absoluut niet. Alles wat ik doe, daar sta ik — en staan wij — volledig achter.

Pfff… rond drie uur val ik kapot mijn bed in en hopelijk slaap ik flink wat uren, want overdag staat er ook weer van alles op de planning en wil ik wel fit zijn.

Rond half elf word ik pas wakker. Die had ik wel even nodig, zeg. Ik voel me alleen niet lekker, maar dat is ook niet gek gezien de afgelopen dagen. Ik laat mijn vriend weten dat ik wakker ben en we hebben het meteen weer over mijn app.

Ik vertel hem dat ik de agenda eraan gekoppeld heb en dat ik zelfs nu kan streamen. Hoe gaaf is dat? Daarna ga ik verder met het finetunen en dat helpt me juist wel. En het is eigenlijk best snel gebeurd. Als de rest ook zo gaat, hoor je mij niet klagen.

Ik ga ervoor zorgen dat de namen in de chat bepaalde kleuren hebben, zodat je kunt zien welk niveau iemand heeft. Ik ga nog iets verzinnen voor het aansturen van de toys en ga zo maar door. Het geeft me wel veel energie.

Morgen hebben we ook nog een fotoshoot en daar moet ik ook nog voor kijken welke setjes ik meeneem en zo. Pfffff… nog genoeg te doen.

Als hij thuiskomt, ben ik er nog steeds mee bezig en alles aan het nakijken. Hij geeft ook dingen aan die beter kunnen. Tussendoor eten we snel iets en gaan we er weer mee door. Hier kruipt echt heel veel tijd in.

Ondertussen is mijn vriend mappen met foto’s en video’s aan het maken en alles aan het splitsen tussen gratis en betaald. Gelukkig hebben we al een hoop in verborgen mapjes staan.Het is ondertussen al bijna tien uur en we moeten nog spullen voor morgen uitzoeken. Uiteindelijk is het weer nachtwerk geworden, maar de app is online en gepromoot. Ik moet morgenochtend nog best veel doen. Hij wil naar bed, maar ik nog niet. Uiteindelijk is het half één als we naar bed gaan.

Heerlijk innig samen geslapen en daarna gaan we weer samen aan de gang met de app. Overdag komt de zoon van mijn vriend voor de server, maar hij krijgt geen beeld om alles in te stellen. Helaas, deze keer lukt het dus niet. Volgend weekend gaat hij weer verder.

Na het eten gaan we weer samen testen. De voicecalls zijn zo geregeld, maar de videocalls lukken op de een of andere manier niet. Geen beeld en geen geluid. De links doen het wel, maar verder niks.

Iedere keer opnieuw proberen, er een programma overheen laten gaan om fouten op te sporen, maar we komen er niet uit. Dat is eigenlijk het enige wat nog moet werken voordat ik hem echt officieel lanceer. Tenminste… dat denk ik nu.

Dan komen we erachter dat de fout in de laptop van mijn vriend zit. Na het testen op andere apparaten zien we dat het wel werkt. Dus dan kan het vanuit mijn kant eigenlijk niet de fout zijn als er ergens iets misgaat. Dat is wel fijn om te weten.

We gaan lekker naar bed en kijken morgen wel weer verder.

Rond een uurtje of tien worden we wakker en we hebben heerlijk geslapen. Even opstarten met een bak koffie en dan toch nog maar een keer alles doorlopen om te kijken of het echt goed staat en werkt zoals ik wil.

Er komt een melding binnen van iemand die constant blijft zeuren. Pffff, wat heb ik een hekel aan zulke mensen. Ach ja, gelukkig is het er maar één en is de rest niet zo.

We zijn van mening dat er toch een meertalige versie moet komen, omdat de app wereldwijd al bekeken is. Zo vinden we toch iedere keer weer iets wat verbeterd moet worden.Ook in mijn eigen dashboard regel ik alles in, zodat ik alle meldingen kan zien en ook welke content het meest bekeken wordt. Zo krijg ik meer inzicht in wat mijn fans graag zien. Ondertussen zit ik al op versie 325 van de app. Er komt ook nog een verhaal binnen van iemand voor op mijn site. Leuk dat die ook steeds binnen blijven komen.

Zo gaat de dag weer compleet op aan het inregelen en testen van alles. Na het eten gaan we douchen en ploffen we op de bank. Krijg ik ineens een berichtje dat ik in een TikTok-live moet komen. Die zag ik even niet aankomen, hahaha.

Dus eigenlijk stond de afgelopen week compleet in het teken van de nieuwe app. Het is de bedoeling dat ik vanaf komende week vanuit daar ga zenden om te kijken hoe het dan echt loopt.We doen samen nog even wat promotie en gaan daarna lekker richting bed.